Komunikację możemy podzielić na werbalną i niewerbalną. Przez cały kurs będziemy wspominać przede wszystkim o drugiej z nich – komunikacji niewerbalnej. Komunikację werbalną w różnym stopniu, ale każdy nauczył się już na długo wcześniej zanim natknął się na ten kurs. Po cóż więc jeszcze więcej umiejętności komunikacyjnych ponad poznane? Ponieważ już powyższy wykres wskazuje, iż ludzie w stopniu najmniejszym zwracają uwagę na to, co się przekazuje słowem mówionym! Przypuszczalnie sprawiedliwiej byłoby ocenić mówcę w tej kolejności:
• Na podstawie tego, co mówi
• Styl wypowiedzi
• Jak wygląda i zachowuje się w czasie wystąpienia

Jednak słuchacze paradoksalnie zachowują się odwrotnie. Postrzeganie jest zdominowane przez to, co widzimy. Dlatego też coraz częściej korzysta się z form wizualizacji wypowiedzi prowadzącego. Ponieważ:
• Ponad 90% odbieranych informacji to wrażenia wzrokowe
• Blisko 7% to sygnały akustyczne
• Niespełna 3% to pozostałe zmysły (dotyk, smak,…)

TYLKO 7 % WSZYSTKICH INFORMACJI, KTÓRE UZYSKUJEMY W ROZMOWIE, CZERPIEMY ZE SŁÓW. 38% WNIOSKUJEMY Z TONU GŁOSU, A 55 % Z MOWY CIAŁA!

INFORMACJE DO NASZEGO MÓZGU TRAFIAJĄ:
• 87 % WZROK
• 9 % USZY
• 4 % INNE ZMYSŁY

DZIENNIE NIE MÓWIMY DŁUŻEJ NIŻ PRZEZ DZIESIĘĆ, DWADZIEŚCIA MINUT, PRZECIĘTNIE ZDANIE TRWA OKOŁO DWIE I PÓŁ SEKUNDY.

KAŻDA POZYCJA NÓG, CZY RAMION DAJE POCZUCIE KOMFORTU, W ZALEŻNOŚCI OD CZYNNIKA EMOCJONALNEGO.

90 % OPINII O SWOICH ROZMÓWCACH LUDZIE KSZTAŁTUJĄ W CZASIE PIERWSZYCH 90 SEKUND I NIEMAL NIGDY NIE ZDARZA SIĘ DRUGA SZANSA, ABY POPRAWIĆ PIERWSZE WRAŻENIE.